برگزيدگان امتم- يازده نفر امام پس از برادرم يكى پس از ديگرى، هر زمان يكى از آنها هلاك شود ديگرى بپا خيزد، مثل اينان در ميان امّتم همانند ستارگان آسمانند كه هر ستاره‌اى پنهان شود، ستاره‌اى ديگر بدرخشد، (اينان) امامان راهنما و هدايت شده هستند كه حيله حيله‌گرانشان و يارى نكردن آنان كه دست از ياريشان بردارند به ايشان ضرر نرساند بلكه خداوند آنانى كه در باره آنها كيد كنند و دست از يارى‌شان بردارند از رحمتش دورشان كند، ايشانند حجتهاى خداوند در زمين و گواهان او بر مردمان، هر كه پيرويشان كند خدا را پيروى كرده، و هر كه نافرمانيشان كند خدا را نافرمانى كرده، اينان با آن قرين هستند و قرآن با آنها است، نه آنها از قرآن جدا شوند و نه قرآن از ايشان جدا گردد تا همگى در كنار حوض بر من وارد شوند، اوّل امامان على است كه بهترين ايشان است سپس فرزندم حسن و پس از او فرزندم حسين و سپس نه تن از فرزندان حسين و حديثى طولانى نقل كرده است.[١]

صد و هفتاد و نه: صدوق در كتاب غيبت از سليم بن قيس هلالى روايت كند كه گفت: شنيدم از

[١] غيبة النعماني: ٨٢.