الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٦ - حرف همزه
كه حضرت موسى ٧ و جوانش بدان رسيدند و ماهى نمك سود را در آن شستشو داد، و ماهى زنده شد؛ و هيچ مردهاى نيست كه از آن آب به بدنش برسد و زنده نشود، و حضرت خضر ٧ در پيشرو ذى القرنين به جستجوى آن رفت و به آن چشمه دست يافت و از آن چشمه آشاميد ولى ذو القرنين بدان نرسيد، و اما اينكه گفتى اولين سنگى كه روى زمين نهاده شد؛ پس يهود گمان كنند كه آن سنگى است كه در بيت المقدس است و دروغ گفتهاند، بلكه آن سنگ، حجر الاسود است كه حضرت آدم ٧ آن را از بهشت همراه خود آورد، و در ركن (كه يكى از چهار گوشه خانه خدا است) قرار داد، و مردم (در موقع طواف) آن را استلام مىنمايند، و اين سنگ از برف سفيدتر بود، بواسطه خطاكاريهاى فرزندان آدم (كه آن را استلام مىكنند) سياه شد؛ هارونى پرسيد:
خبر ده مرا كه از براى اين امت چند امام راهنما و مهدى است كه يارى نكردن آنان كه دست از ياريشان برداشتهاند ضررى به آنان نمىرساند؟ و خبر ده مرا از اينكه منزل محمد ٦ در بهشت كجاست؟ و اينكه چه كسى از امت همنشين او در بهشت است؟ فرمود: اما اينكه گفتى عدد پيشوايان راهنما و مهدى اين امت كه يارى نكردن آنان كه دست از ياريشان برداشتهاند ضرر به آنها