اگر گوييد رعايت غضب خدا را فرمود پس وصىّ معذورتر است، و (تأسى كردم) به حضرت موسى هنگامى كه فرمود: «پس گريختم از نزد شما آنگاه كه از شما ترسيدم، سوره شعراء آيه ٢١» پس اگر گوييد كه بدون ترس فرار كرد كافر شده‌ايد و اگر گوييد براى سوء قصدى كه نسبت به او داشتند فرار كرد پس وصىّ معذورتر است، و (تأسى كردم) به هارون آنگاه كه به برادرش گفت:

«اى فرزند مادر همانا اين قوم مرا ناتوان گرفتند و نزديك شد كه مرا بكشند، سوره اعراف آيه ١٥٠» پس اگر گوييد ناتوانش نشمردند و مهياى كشتنش نشده بودند كافر شده‌ايد، و اگر گوييد ناتوانش شمردند و مشرف بر قتلش شده بودند، و براى همين سبب هارون سكوت كرد پس وصىّ معذورتر است، و (تأسى كردم) به حضرت محمد صلّى اللَّه عليه و اله آنگاه كه به غار فرار كرد و مرا در بستر خود به جاى نهاد و من دل بر خدا دادم پس اگر گوييد بدون ترس فرار كرد كافر شده‌ايد، و اگر گوييد او را ترساندند پس چاره‌اى جز فرار نداشت پس وصىّ معذورتر است، مردمان (كه اين استدلال را از آن بزرگوار شنيدند) گفتند: راست گفتى اى امير مؤمنان![١]

و نيز زرارة حديث كند كه عرض كردم به حضرت صادق ٧ چه چيز مانع شد از اين كه‌

[١] علل الشرائع: ١٤٨.