الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٨٧ - حرف شين
گفت: با كدام يك از دو فرقه بودى؟ گفتم: اى امّ المؤمنين من تا وسط روز از جنگ خوددارى كردم، تا اينكه خداوند به دلم انداخت كه در ركاب على و به همراه آن بزرگوار جنگ كنم، گفت: كار خوبى كردى همانا از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله شنيدم كه مىفرمود: هر كه با على جنگ كند با من جنگ كرده، و هر كه با من جنگ كند با خدا جنگ كرده، گفتم: آيا مىبينى كه حقّ با على است؟ گفت:
آرى به خدا سوگند على با حقّ و حقّ با اوست، به خدا سوگند امّت محمد صلّى اللَّه عليه و اله از انصاف به كنار رفتند و آن كس را كه خدا و رسولش به يك سو نهادند اينان او را جلو انداختند و آن كس را كه خدا و رسول مقدّم داشتند آنها او را به يك سو نهادند، و ايشان حليلهها (و زنهاى) خود را در خانههاشان گذاردند و حليله رسول خدا را به معركه جنگ كشاندند، به خدا سوگند شنيدم از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله كه مىفرمود: همانا براى امّت من جدايى و پشت كردنى است، پس هر زمان كه اجتماع كردند با آنان اجتماع كنيد و هر گاه كه جدا جدا شدند با طايفه وسط (اهل بيت من) باشيد؛ و نگران آنان باشيد اگر با كسى كارزار كردند شما نيز كارزار كنيد، و اگر با كسى سازش كردند با او سازش كنيد، اگر از چيزى دورى كردند شما هم دورى كنيد، زيرا حق با آنها است هر