الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢١٥ - حرف راء
و اين پيش از آن بود كه خداوند آسمان افراشته و زمين پهناور يا هوا يا ملك يا آب يا بشرى را بيافريند، و ما به علم او نورى بوديم كه وى را تسبيح مىنموديم و (دستورات و فرامين او را) مىشنيديم و اطاعت مىكرديم.
سلمان عرض كرد: اى رسول خدا پدر و مادرم به فدايت، چه ثواب و اجرى است براى كسى كه ايشان را بشناسد؟ فرمود: اى سلمان هر كه ايشان را بشناسد و به حقيقت معرفت به آنان پيدا كند، و از ايشان پيروى كند، و دوست بدارد هر كه آنان را دوست دارد، و دشمن دارد دشمنان آنها را، او به خدا سوگند از ما است، وارد شود هر كجا كه ما وارد شويم، و منزل كند هر جا كه ما منزل كنيم، عرض كردم: اى رسول خدا آيا بدون شناختن نامهاى ايشان ايمان به آنها كافى است؟ فرمود: نه اى سلمان، عرض كردم: اى رسول خدا من تا حسين بيش نشناسم بقيّه را از چه راهى بشناسم؟ حضرت فرمود: پس از حسين آقاى عبادتكنندگان فرزندش على بن الحسين، سپس محمد بن على باقر (شكافنده) علم اولين و آخرين از پيغمبران و مرسلين، و پس از او جعفر بن محمد صادق زبان (گوياى) خدا، سپس موسى بن جعفر كاظم (فرو نشاننده) غيظ و غضب خود به بردبارى در راه خداى عز و جل، سپس على بن موسى الرضا