الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٤٣٦ - حرف واو
در قرآن وصفشان فرموده (در آنجا) كه فرمايد «كسانى كه ايمان به غيب آوردند سوره بقره آيه ٤» سپس (در جاى ديگر) فرموده: «ايشانند حزب خدا، و آگاه باشيد كه حزب خداوند رستگارانند سوره مجادله، آيه ٢٢» ابن اسقع گويد: سپس جندل تا زمان حسين بن على ٧ زندگى كرد؛ پس به طائف رفت، نعيم بن أبى قيس برايم گفت: من در طائف بر او وارد شدم و او عليل (و مريض) بود پس شربتى از شير طلبيده آشاميد و گفت: اين چنين رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله با من عهد فرموده كه آخرين توشه من از دنيا شربتى از شير است سپس از دنيا رفت و او را در طائف در مكانى كه به كوراء معروف است دفن كردند، خدايش رحمت كند.[١]
دويست و هشتاد و ششم: و در كتاب غيبت از وهب بن منبه از ابن عباس حديث كند كه گفت: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: چون مرا نزد پروردگارم بردند ندا آمد: اى محمد! گفتم: لبيك اى
[١] كفاية الأثر: ٥٦.