الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٦٧ - حرف سين
را) به نام خودش و به نام من همراه و قرين كرده و فرموده: «اى كسانى كه ايمان آورديد خدا را اطاعت كنيد و پيغمبر و زمامدارانتان را فرمانبريد، سوره نساء آيه ٦٢»
عرض كردم: ايشان كيانند؟ فرمود: اوصياى منند (كه بيايند) تا در كنار حوض بر من وارد شوند، همهشان راهنما و راهيافتهاند، يارى نكردن اشخاصى كه دست از ياريشان بردارند به ايشان ضرر نمىرساند، آنان با قرآن و قرآن با ايشان است، نه آنها از قرآن جدا شوند و نه قرآن از ايشان، به سبب ايشان امتم يارى مىشوند و بر ايشان باران ببارد، و به واسطه پذيرفته شدن و مستجاب شدن دعاها و خواستههاى آنها (بلاها) از آنان دفع شود؛ عرض كردم: اى رسول خدا نامشان را براى من بيان فرما. فرمود: اين فرزندم و دست مباركش را بر سر حسن گذارد، سپس اين فرزندم و دست بر سر حسين گذارد، سپس فرزند او كه همنام تو است يا على، سپس فرزند على كه نامش محمد بن على است، پس متوجه حسين شد و فرمود: بزودى محمد بن على در زمان زندگى تو به دنيا آيد، پس سلام مرا به او برسان سپس دوازده امام ايشان را كامل كنند، عرض كردم: اى پيغمبر خدا نام آنان را برايم بيان فرما، حضرت يكايك نام ايشان را بيان فرمود، به خدا سوگند اى برادر هلالى (و اى كسى كه از قبيله بنى هلال هستى) از ايشان است مهدى امّت محمد، آن كسى كه زمين