الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٥٢٣
اگر بگويى: آنچه در اجماع معتبر است اجماع اهل حل و عقد است و آن ممكن است؟
گوييم: اگر مقصود از اهل حل و عقد آنانى هستند كه اجتهاد كنند همچنان كه در غير از زمان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و اله بودهاند پس گوييم در زمان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و اله اجتهادى نبوده و بر همگان متابعت از فرمان او و گفتارش به واسطه يا بدون واسطه واجب است، و هم چنين پذيرفتن فرمايشهاى او از اهل عدالت لازم است، و احكام اسلامى در زمان آن حضرت قطعى بوده، و با بودن قطع به احكام جايى براى اجتهاد باقى نماند زيرا اجتهاد در قطعيات نيست چنانچه در تعريف آن در علم اصول گفتهاند كه اجتهاد احتمال حكم است به طريق ظنى، و به طور مسلم آنان كه در زمان بيعت ابو بكر بودند همانهايى بودند كه در زمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله بودهاند، پس نه اجتهادى بوده و نه مجتهدى كه اهل حل و عقد باشد، بلكه تمام حل و عقدها به دست پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و اله بوده است همان پيغمبرى كه خدا در بارهاش فرمود: «آنچه آورد براى شما پيغمبر پس بگيريد آن را و آنچه را نهى كرد از آن پس باز ايستيد، سوره حشر آيه ٧» و همان پيغمبرى كه خداى تعالى از پيش افتادن از او نهى فرموده چنانچه فرمايد «اى آنان كه ايمان آورديد پيش نيفتيد پيش