الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٠٢ - حرف همزه

امام حسن ٧ با معاويه صلح كرد مردم نزدش آمدند و بعضى آن حضرت را در باره بيعت با معاويه ملامت كردند. حضرت فرمود: واى بر شما نمى‌دانيد من چه كردم، به خدا آنچه من كردم بهتر است براى شيعيانم از آنچه خورشيد بر آن بتابد و غروب كند. آيا نمى‌دانيد كه من امام شمايم، و اطاعت من بر شما واجب است، و يكى از دو تن آقايان جوانان اهل بهشتم- به تصريح و نصّ رسول خدا ٦-؟ عرض كردند: چرا. فرمود: آيا نمى‌دانيد كه چون خضر ٧ كشتى را سوراخ كرد، و ديوار را بنا نمود و بچه را كشت، براى هر كدام آنها موسى ٧ غضب كرد چون حكمت آنها بر او مخفى بود، ولى نزد خداى تعالى حكمت و صواب بود؟ آيا نمى‌دانيد كه هيچ يك از ما (دوازده امام) نيست مگر اينكه بيعت سركش زمانش به گردن او افتد؟ مگر آن قائمى كه حضرت عيسى بن مريم ٧ پشت سرش نماز گذارد، چون خداى تعالى ولادت او را مخفى كند، و خودش را مخفى نمايد، تا آنكه بيعت احدى در زمان ظهورش به گردن او نباشد؟ و او فرزند نهمى برادرم حسين، و فرزند سيده كنيزان (حضرت نرجس خاتون) است كه‌