الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٩٤ - حرف همزه
چهارمين ايشانم و هشت نفر از اولاد من امامان نيكوكارند (كه پس از اين مىآيند) هر كه ما را دوست دارد و به دستور ما عمل كند؛ در بلندترين منازل بهشت با ما خواهد بود و هر كه ما را دشمن دارد يا يكى از ما را ردّ كند او به خدا و آيات او كافر شده است.[١]
چهل و هفتم: و نيز در كتاب غيبت از ابو خالد كابلى روايت كرده كه گفت: وارد شدم بر آقاى خودم حضرت زين العابدين ٧ به او عرض كردم: اى فرزند رسول خدا! به من خبر ده از كسانى كه خداوند تعالى اطاعت و دوستى آنها را واجب كرده؛ و پيروى كردن آنها را بعد از رسول خدا ٦ بر بندگانش لازم دانسته؟ فرمود: اى كابلى! اولى الامرى كه خداوند آنان را امامان و پيشوايان مردم قرار داده و طاعتشان را بر آنها واجب فرموده: على بن ابى طالب سپس حسن و حسين دو فرزند على بن ابى طالب سپس امر امامت به ما رسيده و (پس از اين كلام) سكوت فرمود. عرض كردم: اى آقاى من! از امير المؤمنين ٧ براى ما روايت شده كه زمين از حجت خدا
[١] كفاية الأثر: ٢٣٦.