الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣١٠ - حرف عين

تو امام فرزند امام و پدر امامانى، نه تن از فرزندانت امامان نيكوكارند. عبد اللَّه بن مسعود عرض كرد: اين امامانى كه يادآور شديد كه در صلب حسينند كيانند؟ حضرت لختى سر به زير افكند سپس سر بلند كرده فرمود: اى عبد اللَّه سؤال بزرگى كردى، لكن من تو را آگاه كنم، كه فرزندم اين- و دست بر كتف حسين نهاد- از صلب او فرزند مباركى بيرون آيد كه همنام جدّش (على ٧) است؛ و او آقاى عبادت‌كنندگان و روشنى زاهدان است؛ و از صلب على خداوند فرزندى بيرون آورد كه نامش نام من و شبيه‌ترين مردمان به من است، علم را بشكافد و به حق تكلم كند و به صواب دستور دهد، و از صلب او كلمه حق و لسان صدق را بيرون آورد،

ابن مسعود عرض كرد: اى پيغمبر خدا نامش چيست؟ فرمود: به او جعفر گويند، و در گفتار و كردار صادق و راستگو است، كسى كه بر او طعن زند (و بر او عيب گيرد) مانند كسى است كه بر من طعن زند، كسى كه بر او ردّ كند مانند كسى است كه بر من ردّ كند، سپس وارد خانه عايشه شد و من و على بن ابى طالب و عبد اللَّه بن عباس نيز با او وارد شديم، و اخلاق آن حضرت چنين بود كه اگر از او پرسشى مى‌شد جواب‌