الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٣١ - حرف عين
از اختلاف اين امّت ما را آگاه كن، يك دسته على را بر غير او مقدم دارند، و دستهاى او را بعد از سه نفر (ابو بكر و عمر و عثمان) قرار دادهاند؟ عطا گويد: ابن عباس آهى از دل كشيد و گفت:
شنيدم از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله كه مىفرمود: على با حق است و حق با على است و او امام و خليفه بعد از من مىباشد، پس هر كه به او تمسّك جويد رستگار است و نجات يابد، و هر كه او را واگذارد گمراه شده و درافتاده است، اوست كه غسل دادن و كفن كردن مرا عهدهدار شود. و قرض مرا ادا مىكند، و او پدر دو سبط من حسن و حسين است، و از صلب حسين امامان نهگانه بيرون آيد، و مهدى اين امت از ايشان است. پس عبد اللَّه بن سلمه گفت: اى پسر عموى رسول خدا پس چرا پيش از اين ما را آگاه ننمودى؟ گفت: به خدا سوگند آنچه شنيده بودم رساندم و شما را پند دادم ولى شما پند گويان را دوست نداريد، سپس گفت: اى بندگان خدا از خدا بترسيد مانند ترسيدن كسى كه براى مهيا بودن پند گرفته است؛ و در ترس (از خدا) پرهيز كرده و در دنيا كه مهلتش دادند (براى عبادت) سرعت كرد، و در طلب خشنودى پروردگار شوق داشت و در گريختن (از عذاب الهى به راه حق) گريخت، پس براى آخرت خودتان عمل كنيد (و توشه برداريد) پيش از رسيدن مرگتان، و به ريسمان محكم از عترت پيغمبرتان چنگ زنيد زيرا من از آن حضرت