در جواب گوييم: اگر براى شما علم آور نبود دليل اين نيست كه علم‌آور نيست، زيرا ممكن است سبب علم پيدا نكردن شما چيزهاى ديگرى باشد (كه آنها مانع از علم شما به مضمون اين روايات شده) مانند اينكه نقيض اين علم به ذهن شما پيشى گرفته و به واسطه شبهاتى (كه در ذهن شما بوده) يا اشتباهاتى كه از استدلالهاى باطل آمده، و يا خيالهاى شاعرانه، به نقيض آنها اعتقاد كرده‌ايد (و به همين سبب علم پيدا نكردن شما شده است) چنانچه براى حكماء پيش آمده كه آنها (به واسطه امثال آنچه گذشت) اعتقاد به قديم بودن عالم، و يا قاعده «الواحد لا يصدر منه الا الواحد» يعنى علت واحد و بسيط جز معلول واحد او صادر نشود، و يا اينكه گويند:

خداى تعالى فاعل بالايجاب است (يعنى كارهاى او به طور جبر صادر شود و او را اختيارى نيست) و ساير كلمات نادرست آنان كه متكلمين به خلاف آن مقالات گفته‌اند، به واسطه برهانهايى كه بر خلاف گفتار حكماء است، پس استفاده نكردن حكماء علم را از برهانهايى كه متكلمين استفاده علم از آنها كرده‌اند دليل اين نيست كه اين برهانها علم آور نيست، و اين مطلب به حمد اللَّه روشن است، و روى همين اصل برخى از محققين از اصوليين فرموده‌اند: خبر متواتر علم آور است به شرط آنكه شبهه بر آن پيشى نگرفته باشد.