الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٦٨ - حرف سين

را پر از عدل و داد كند هم چنان كه پر از ظلم و ستم شده باشد.[١]

مؤلف گويد: صدوق نيز اين حديث را در كتاب غيبت به سند خود روايت كرده و در آخر آن اضافه كرده كه فرمود: به خدا سوگند من مى‌شناسم آنان كه ميان ركن و مقام با او بيعت كنند، و هم نام پدرانشان و قبيله‌هاى ايشان را نيز مى‌شناسم.[٢]

صد و هفتاد و هفتم: و نيز نعمانى در كتاب غيبت از سليم بن قيس حديث كند كه على ٧ در حديثى طولانى به طلحه فرمود در آنجا كه مهاجرين و انصار به بيان فضائل و مناقب خود افتخار مى‌كردند، اى طلحه! آيا نزد پيغمبر صلّى اللَّه عليه و اله نبودى آن زمان كه كتفى خواست تا در آن چيزى بنويسد كه با بودن آن امّت گمراه نشوند و اختلاف نكنند، پس رفيق تو گفت آنچه گفت: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله هذيان گويد، حضرت غضب فرمود و از نوشتن آن صرف نظر كرد؟ (طلحه) گفت: آرى،

[١] غيبة النعماني: ٧٧.

[٢] كمال الدين: ٢٨٥.