عرض كرد: اى رسول خدا همه اهل بيت تو اين گونه هستند (كه بايد به آنان چنگ زد) فرمود: نه و لكن اوصياء از ايشان: على برادر و وزير و وارثم و جانشين من در ميان امّتم و ولىّ هر مؤمنى بعد از خودم و او اول ايشان و بهترين آنها است، سپس وصى او اين فرزندم- و اشاره به حسن ٧ فرمود- سپس وصى او اين فرزندم- و اشاره به حسين ٧ فرمود- سپس وصى بعد از فرزندم كه همنام برادرم (على) است، سپس وصى بعد از او همنام من است؛ سپس هفت نفر از اولاد او يكى پس از ديگرى تا در كنار حوض بر من وارد شوند، اينها گواهان خدايند در زمين و حجتهاى اويند بر بندگانش؛ هر كه ايشان را پيروى كند خدا را پيروى كرده و هر كه نافرمانى ايشان را بنمايد خدا را نافرمانى كرده، پس هفتاد نفر از بدريّين، و مانند ايشان از مهاجرين و انصار برخاستند و گفتند: چيزى را به ياد ما انداختيد كه ما فراموش كرده بوديم، (ما نيز) گواهى مى‌دهيم كه اين را از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و اله شنيديم. پس ابو هريره و ابو درداء نزد معاويه رفتند و تمام آنچه را على ٧ فرموده و گواهى گرفته بود و آنچه گواهان گفتند و براى او گواهى دادند براى معاويه نقل كردند.[١]

[١] غيبة النعماني: ٧٢.