الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٠٤ - حرف همزه

فرمود: اى محمد! من نظرى به زمين افكندم و تو را از آن برگزيدم، و براى تو نامى از نامهاى خود جدا كرده و برگرفتم، من در جايى ياد نشوم مگر اينكه تو (هم) ياد شوى، من محمودم و تو محمد، سپس دوباره به زمين نظر افكنده و على را از آن انتخاب كردم، و براى او (هم) نامى از نامهاى خود برگرفتم، من اعلايم و او علىّ است، اى محمد من تو را و على و فاطمه و حسن و حسين را از شبح نورى از نور خودم آفريدم، و ولايت شما را بر أهل آسمانها و زمينها عرضه داشتم، هر كه پذيرفت نزد من از مؤمنان است، و هر كه نپذيرفت در نزد من از كافران است. اى محمد! اگر بنده‌اى مرا عبادت كند تا از پا افتد و مانند مشك پوسيده گردد و در حالى كه منكر ولايت شما است نزد من آيد او را نيامرزم تا آنگاه كه گواهى به ولايت شما دهد، اى محمد آيا دوست دارى آنان را ببينى؟ عرض كردم: آرى، پروردگارا! فرمود: به طرف راست عرش توجه نما، متوجه (آن طرف) شدم ناگاه على و فاطمه و حسن و حسين و على و محمد و جعفر و موسى و على و محمد و على و حسن و مهدى را در فضايى از نور ديدم كه ايستاده و نماز مى‌خوانند، و مهدى در