وفات آن بزرگمرد حديث در سال ١١٠٥ و يا ١١٠٧ در قريه‌اى به نام «نعيم» اتفاق افتاد، و بدن مطهرش را به قريه «توبل» منتقل كرده و در آنجا دفن كردند، و قبر مقدس او مزار شيعيان و ارادتمندان اهل بيت است، خداوند او را با مواليانش با حضرات معصومين : محشور فرمايد.

در پايان تذكر اين مطلب نيز لازم است كه ما در تنظيم شرح حال مؤلف از مقدمه كتاب حلية الابرار به قلم دانشمند محترم آقاى سيد احمد حسينى وفقه اللَّه تعالى بيشترين بهره را برديم، خداوند بر توفيقات ايشان نيز بيفزايد.

و اينك چند تذكر

١- اين كتاب براى نخستين بار در سال ١٣٨٦ ه. ق. با سرمايه مرحوم مغفور حاج أبو القاسم سالك و ترجمه اين جانب به چاپ رسيد، كه چاپ مزبور به خاطر جهاتى كه در پايان كتاب ذكر شده خالى از اغلاط نبود، و اكنون، با تجديد نظر و اصلاحات و مقابله و اعراب‌گذارى، و حروف زيبا به سبكى كه مى‌بينيد به چاپ رسيد كه اميد است مورد استفاده عموم قرار گيرد.

٢- مؤلف بزرگوار در اين كتاب از كتاب نصوص و غيبت صدوق (ره) روايات زيادى نقل كرده كه چون اين دو كتاب در دسترس نبود، ما از برخى از فضلاى محترم قم كمك گرفته و با مراجعه ايشان به كتابهاى ديگر شيخ صدوق (ره) و كتابهاى حديثى ديگر معلوم شد تمامى اين احاديث در كتابهاى اكمال الدين و كفاية الاثر ذكر شده كه‌