تعالى به من سفارش فرموده كه ما اهل بيت را دوست ندارد مگر مؤمن پرهيزكار، و دشمن ندارد ما را مگر منافق بدبخت، پس خوشا به حال كسى كه به من و به ائمه اطهار از فرزندان من چنگ زند. عرض شد: اى رسول خدا! امامان پس از تو چند نفرند؟ فرمود: به عدد نقيبان بنى اسرائيل.[١]

دويست و هشتاد و دوم: و در همان كتاب از مكحول از واثلة بن اسقع حديث كند كه گفت:

شنيدم از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله كه مى‌فرمود: هنگامى كه مرا به آسمان بردند و به درخت سدرة المنتهى رسيدم پروردگار من جل جلاله به من ندا كرده فرمود: اى محمد عرض كردم: لبيك اى سيّد من! فرمود: من هيچ پيغمبرى را نفرستادم كه روزگارش سپرى شود مگر اينكه پس از او وصيّش به امر امامت قيام كرده، و تو پس از خود على بن ابى طالب را امام و وصىّ خود قرار ده، زيرا من تو و او را از نور واحدى آفريدم و امامان راهنما را از نور شما دو نفر آفريدم، اى محمد! آيا

[١] كفاية الأثر: ١٠٩.