الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٤٣٠ - حرف ميم
پندارد كه پيغمبر را دوست دارد ولى وصىّ را دوست ندارد دروغ گفته، و هر كه پندارد پيغمبر را بشناسد ولى على را نشناسد كافر شده است، سپس فرمود: به درستى كه اهل بيت من براى شما امان (و وسيله آسايش خاطر) هستند، پس دوستى ايشان چون دوستى من است به آنان متمسّك شويد تا هرگز گمراه نشويد. عرض شد: اى پيغمبر خدا أهل بيت شما كيانند؟ فرمود:
على و دو سبط او و نه تن از فرزندان حسين امامان نيكوكار و امين و معصومند، هر آينه ايشان اهل بيت من و عترت من از گوشت و خون منند.[١]
دويست و هشتاد و چهارم: و در كتاب غيبت از مهزم از حضرت صادق ٧ از پدرش از پدرانش از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله روايت كند كه فرمود: دوازده تن از اهل بيتم را خداوند فهم و علم و حكمتم را به آنها عطا فرموده و ايشان را از طينت من آفريده، پس واى به حال آنان كه پس از من
[١] كفاية الأثر: ١٧٠.