الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢١٠ - حرف دال
و منم نشانه ميانه شما و خداى تعالى، فرمود: اى داود به راههايى رفته (كنايه از اين كه آنچه نبايد بگويد گفته است) سپس حضرت صدا زد: اى سماعة بن مهران سبد خرما را بياور، چون آورد يك دانه خرما برداشت و خورد و هستهاش را از دهان بيرون آورده در زمين كشت، ريشه دوانيد و روييد و شكوفه كرده خوشه داد، حضرت دست برد خرماى نيمرسى از خوشه چيد و او را دو نيم كرد و ورقه سفيدى از آن بيرون آورد، و بازكرده به من داد و فرمود: بخوان من خواندم، ديدم دو سطر نوشته، سطر اول: «لا اله الا اللَّه ...» خدايى نيست جز خداى يگانه، محمد پيغمبر خدا است، سطر دوم (نوشته بود): «بدرستى شماره ماهها نزد خدا در كتاب خدا دوازده ماه است روزى كه آسمانها و زمين را آفريد، چهار تا از آنها حرام است، اين است آيين استوار: امير المؤمنين على بن ابى طالب، حسن بن على، حسين بن على، على بن الحسين، محمد بن على، جعفر بن محمد، موسى بن جعفر، على بن موسى، محمد بن على، على بن محمد، حسن بن على، خلف حجت،