محمد رسول خدا است، او را به واسطه على مدد كرده و به وسيله او ياريش نمودم؛ و نور حسن و حسين و فاطمه را ديدم، و در سه جا على، على، على و محمد، محمد، و جعفر و موسى و حسن و حجت را ديدم كه در ميان ايشان چون ستاره درخشانى مى‌درخشيد. عرض كردم: پروردگارا! اينان كيانند كه نامشان را به نام خود همراه كرده‌اى؟ فرمود: اى محمد ايشان اوصياء و امامان بعد از تو هستند آنها را از طينت تو خلق كرده‌ام، خوشا به حال كسى كه ايشان را دوست دارد و واى به حال كسى كه ايشان را دشمن دارد، بواسطه آنها باران مى‌فرستم و به سبب آنها ثواب دهم و عقاب كنم. سپس رسول خدا ٦ دست به سوى آسمان بلند كرد و دعاهايى خواند، شنيدم مى‌گويد: پروردگارا علم و فقه را در فرزندان و فرزندان فرزندان من و زراعت و زراعت زراعت من قرار ده.[١]

هشتاد و پنجم: و نيز در همان كتاب از احمد بن محمد بن منذر بن جعفر حديث كند كه‌

[١] كفاية الأثر: ١٣٦.