دانا است، سوره آل عمران، آيه ٣٤» پس على بن ابى طالب ٧ به وى عرض كرد: اى رسول خدا! اينها كه فرمودى كيانند؟ فرمود: يا على! نام اوصياء بعد از تو، و عترت پاكيزه و نژاد مبارك است، سپس فرمود: قسم به آنكه جان محمد به دست اوست اگر بنده‌اى خداى را هزار سال سپس هزار سال ديگر ما بين ركن و مقام عبادت كند و پس از آن با انكار ولايت ايشان (در صحراى محشر) بيايد هر كه باشد خداوند او را به روى در آتش افكند.[١] ابو على بن همام (كه يكى از راويان اين حديث است) گويد: همه عجب از أبى هريره است كه مانند اين اخبار را روايت كند و خود فضائل اهل بيت را انكار نمايد.[٢]

دويست و نهم: و در كتاب غيبت از عبد الرحمن بن سليط حديث كند كه گفت: حسين بن على ٧ فرمود: از ما (خانواده) دوازده نفر مهدى هستند كه اوّلى ايشان امير المؤمنين ٧ و آخرين آنها نهمى از فرزندان من است، و او است قيام‌كننده به حق كه خداوند به وسيله او زمين‌

[١] كفاية الأثر: ٨١.

[٢] كفاية الأثر: ٨٥.