خدا) قسم به آنكه تو را به نبوّت گرامى داشته و به رسالت مخصوص گردانيده: چهار هزار خانه در ميان قبيله بنى سليم است كه از من فقيرتر ميان آنها نيست، حضرت او را بر شتر خود سوار كرده (و آن شتر را به او بخشيد) عرب سوار بر شتر شده به جانب قوم خود برگشت و قصه را بر ايشان شرح داد، پس يكى از بدويان به طمع شتر اسلام اختيار كرد و به نزد رسول خدا ٦ آمد و روزى را گرسنه در ميان صفه (كه سايه‌بانى در طرفى از مسجد جهت فقرا و مساكين بود) بسر برد، و چون روز ديگر شد نزد رسول خدا ٦ آمده چنين گفت:

اى كسى كه او را فراموش نكنيم تو به درستى فرستاده خدايى و ما داناييم و دين تو اسلام دينى است كه بزرگش شماريم ولى ما با اسلام چيزى مى‌خواهيم كه با دندانهاى خود خورد كرده (و بخوريم).

تو دين حقى آورده‌اى و ما چيزى مى‌خواهيم كه بخوريم.

پيغمبر اكرم ٦ (از اين كلمات) خندان شد و فرمود: يا على به اين عرب آنچه خواهد عطا كن، على ٧ او را به منزل برد و طعامش داده سيرش كرد، و پس از آن يك شتر و انبانى خرما به وى داد.[١]

[١] كفاية الأثر: ١٧٢.