الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٦٨ - حرف تاء

اطاعت كنيد و پيغمبر و زمامداران خويش را فرمان بريد؛ سوره نساء، آيه ٦٠». و (نيز) خداى تعالى فرموده: «جز اين نيست كه ولىّ شما خدا است و پيغمبرش و آنان كه ايمان دارند كسانى كه نماز به پا داشته و در حالى كه در ركوعند زكات دهند، سوره مائده، آيه ٥٥» آن كسى كه به ولايت خوانده شده و امامت براى او در روز غدير خم ثابت شده به گفتار رسول خدا ٦ كه از جانب خداى عز و جل فرمود: آيا من سزاوارتر از شما به خودتان نيستم؟ عرض كردند: چرا. فرمود: هر كه من مولاى او هستم پس على مولاى اوست، بار خدايا! دوست بدار كسى كه او را دوست بدارد و دشمن بدار كسى كه با او دشمنى كند، و يارى كن هر كه او را يارى كند؛ و خوار گردان هر كه او را خوار كند؛ و عزيز كن هر كه به او عطا كند: آن (امام كه نشانه‌هاى او را برايت بيان كردم) على بن ابى طالب است كه امير مؤمنان و پيشواى پرهيزكاران و زمامدار سفيدرويان، و برترين اوصياء و بهترين تمامى مخلوق پس از رسول خدا است، و پس از او حسن و حسين دو سبط رسول خدا و دو فرزند بهترين زنان هستند، سپس على بن الحسين و محمد بن على و جعفر بن محمد و