الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٤٢ - حرف همزه

بيان فرمود.

آن مرد گفت: گواهى مى‌دهم كه جز خداى يگانه خدايى نيست و همواره به آن گواهى داده‌ام، و گواهى دهم كه محمد ٦ پيامبر خدا است و همواره به آن گواهى داده‌ام، و گواهى دهم كه تو- و اشاره به امير المؤمنين ٧ كرد- وصىّ رسول خدايى و به حجت وى قيام مى‌كنى (يعنى حجت او را به عهده مى‌گيرى و آن را به پا مى‌دارى و معنى قيام به حجت در باقى فقرات آينده حديث نيز همين است) و همواره به آن گواهى داده‌ام؛ و گواهى دهم كه تويى- و اشاره به امام حسن ٧ كرد- وصىّ او و قيام‌كننده به حجتش پس از او، و گواهى دهم كه حسين بن على وصىّ برادرش (حسن) و قيام‌كننده به حجت او پس از وى مى‌باشد؛ و گواهى دهم به على بن الحسين كه اوست قيام‌كننده به حجت وى بعد از او، و گواهى دهم به محمد بن على كه اوست قيام‌كننده به امر على بن الحسين بعد از او، و گواهى دهم به جعفر بن محمد كه اوست قيام‌كننده به امر محمد بن على، و گواهى دهم براى موسى بن جعفر كه اوست قيام‌كننده به امر جعفر بن محمد، و گواهى دهم براى على بن موسى كه اوست قيام‌كننده به امر موسى بن جعفر، و گواهى دهم براى محمد بن على كه اوست قيام‌كننده به امر على بن موسى، و گواهى دهم‌