از ايشان گرداند و ديگر با آن دو حرف نزد، و بعد از پدرش هفتاد و پنج روز، و بعضى گفته‌اند چهل روز، و بعضى گويند شش ماه زنده بود تا خداوند او را به پدر بزرگوارش ملحق فرمود.[١]

دويست و چهل و هشتم: و در همان كتاب از قاسم بن حسان از زيد بن ثابت حديث كند كه گفت: حسن و حسين مريض شدند و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله از آن دو عيادت فرمود، پس آن دو را بغل كرده و بوسيد سپس دست به جانب آسمان بلند كرده فرمود: اى پروردگار آسمانهاى هفتگانه و آنچه بر آن سايه افكنده و اى خداى بادها و آنچه به آن بيافريند، و اى آفريننده و تربيت‌كننده هر چيز، تويى آغاز و چيزى پيش از تو نيست، و تويى باطن و چيزى پس از تو نيست، و اى پروردگار جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل، و اى خداى ابراهيم و اسحاق و يعقوب، از تو مى‌خواهم كه بر اين دو فرزندم به عافيت خود منّت نهى، و آن دو را در زير كتف حفظ خود قرار دهى، و اين كسالت و

[١] كفاية الأثر: ٦٢.