الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٤٦٥ - حرف ياء
صادق ٧ و عرض كردم: اى فرزند رسول خدا! من نزد مالك و پيروانش رفتم از بعضى از آنان شنيدم كه مىگويند: براى خدا مانند صورتها (ى مردمان) صورتى است و بعضى از آنان مىگويند: براى او دو دست است و در اين باره به گفتار خداى تعالى استدلال كنند كه فرمايد «اى ابليس چه بازداشت تو را از اينكه سجده كنى بر آنچه با دستهايم آفريدم آيا كبر ورزيدى ... سوره ص آيه ٧٥» و برخى از آنها مىگويند: او همچون جوانى سى ساله است؟ شما اى فرزند رسول خدا در اين باره چه دارى؟ گويد: آن حضرت تكيه كرده بود پس برخاسته روى دو زانو نشست و فرمود: بار پروردگارا از تو طلب بخشودگى و عفو كنم، سپس فرمود: اى يونس هر كه پندارد كه براى خدا مانند صورتهاى ديگران صورتى است مشرك شده، و هر كه پندارد برايش مانند مردمان اعضاء و جوارح است به خدا كفر ورزيده. پس شهادت چنين كسى را نپذيريد، و از ذبيحهاش نخوريد، خدا بزرگتر است از آنچه تشبيهكنندگانش به مخلوق توصيف كنند، صورت خدا پيغمبران و اولياى او هستند، و اما گفتارش «با دستهايم آفريدم ...» دست به معنى قدرت است مانند گفتارش «و شما را تأييد كرد به يارى خودش سوره انفال آيه ٢٦»
پس هر كه پندارد كه خدا در چيزى است، يا بر چيزى است، يا از چيزى به چيزى