منكر آن نيست؛ گذشته از اين كه ممكن است علم براى آنان حاصل گرديده و عمل نكردن آنها روى جهتى از جهات باشد؛ و خداى تعالى در قرآن حكايت فرموده از برخى از مردمان در گفتارش كه فرمايد: «و همانا دانسته بودند كه هر كس آن را بخرد او را در آخرت بهره‌اى نيست و چه زشت است آنچه خويشتن را به آن فروختند، سوره بقره آيه ١٠٢» و اينان كسانى بودند كه بر طبق علمشان عمل نكردند، و همچنين خداى تعالى فرمايد:» همين كه ايشان را بيامد آنچه را شناختند بدان كافر شدند پس لعنت خدا بر كافران باد، سوره بقره آيه ٨٩» و اينان نيز دانشمندانى بودند كه بر طبق علمشان عمل نمى‌كردند، و جدا شدن علم از عمل در غير از شخص معصوم از گناه، مورد انكار نيست، چنان كه گاهى كسى بدون علم عمل مى‌كند نمونه‌اش بدعتهاى ابو بكر و عمر و عثمان است كه در دين گذاردند، و سليم بن قيس هلالى از حضرت امير المؤمنين ٧ بسيارى از بدعتهاى ابو بكر و عمر را نقل كرده و بعضى از علماء كتابى در باره بدعتهاى اين سه نفر نوشته‌اند، پس هر كه بدعتى بگذارد و پيروانش به او عمل كنند پس اينها كسانى هستند كه عمل بدون علم انجام داده‌اند.