الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٤٤٤ - حرف هاء

و او شنوا و بينا است، و پس از او شناسايى پيغمبر و گواهى به نبوت اوست، و كمتر چيزى كه در شناسايى او لازم است اين است كه اقرار به نبوت او كند، و اينكه آنچه آورده از كتاب يا امر و نهى از نزد خداى عز و جل است؛ و پس از او شناختن امامى است كه به وصف و نام او در حال سختى و خوشى پيروى كند،

و كمتر چيزى كه در شناختن امام لازم است، اين است كه او به جز در مقام نبوت همباز پيغمبر و وارث اوست؛ و اين كه اطاعت او اطاعت خداوند و رسول اوست، و در هر امرى تسليم او باشد و (در آنچه نداند) به او ردّ كند و گفتار او را بگيرد، و بداند كه امام پس از رسول خدا على بن ابى طالب ٧ است و پس از او حسن سپس حسين سپس على بن الحسين و سپس محمد بن على و پس از او منم، و پس از من موسى فرزندم و پس از او فرزندش على و بعد از او محمد فرزندش پس از او على فرزندش سپس فرزندش حسن و حجت از فرزندان حسن است؛ سپس فرمود: اى معاويه در اين باره براى تو اصلى قرار دادم به او عمل كن، و اگر بر آنچه اظهار كردى باقى مى‌ماندى بر بدترين حالات بودى، پس گفتار آن كه گويد: خداوند به چشم ديده شود تو را مغرور نكند، و اينان شگفت‌تر از اين گفته‌اند، آيا آدم را به كار ناپسند نسبت ندهند؟