منكرى به وى كافر گردد، او امامى است تقىّ و نقى و خرم و پسنديده و راهنما و هدايت شده؛ آغاز و پايان عدالت است، خداى عز و جل را تصديق دارد و خدا نيز گفته او را تصديق كند، از شهر مكه خروج كند تا نشانه‌ها و دليلهاى خود را ظاهر سازد، و براى او در طالقان گنجهايى است كه نه از طلا است و نه از نقره بلكه اسبانى تنومند و مردانى نشان‌دار، و خداى عز و جل براى او به عدد اهل بدر سيصد و سيزده نفر از شهرهاى دور دست گرد آورد، با او نامه‌اى است مهر شده كه در آن نامه شماره ياورانش به نام و نسب و نام شهرهايشان و شغل و زبان و كنيه‌هاشان نوشته شده، آنها پيشروان در جنگ و پى‌گيران در اطاعت او هستند.

ابىّ عرض كرد: اى رسول خدا نشانه‌ها و دليلهاى او چيست؟ فرمود: او علمى دارد كه چون هنگام خروجش گردد آن علم خودبخود بازگردد و خداى تعالى او را گويا كند و با وى گفتگو كند:

كه اى ولى خدا بيرون شو و دشمنان خدا را بكش؛ براى او پرچمها و نشانه‌هايى است و شمشيرى در غلاف دارد كه چون هنگام خروجش گردد آن شمشير از غلاف بيرون آيد و خداى تعالى آن را گويا كند و به او عرض كند: اى ولىّ خدا بيرون شو ديگر روا نيست از دشمنان خدا