الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٥٩ - حرف عين

به خدا سوگند بينا شدم، پس چشم در فرش و جاى نشستن آنان گرداندم و عرض كردم: آرى، اى مولاى من و جاى قدمها و نشستن آنان را ديدم. پس به من فرمود: اين جاى پاى آدم و مكان جلوس او است، و اين جاى پاى قابيل است تا زمانى كه به لعنت حق گرفتار شد و هابيل را كشت، و اين جاى پاى هابيل، و اين جاى پاى شيث، و اين از اخنوخ و اين جاى پاى قيدار، و اين از هابيل، و اين جاى پاى ثادر، و اين از ادريس و اين از متوشلخ، و اين از نوح و اين از سام، و اين از ارفخشد و اين از بعرب و اين از صالح؛ و اين از لقمان و اين از لوط، و اين از ابراهيم، و اين از اسماعيل و اين از الياس، و اين از ابو قصى تيامى (و در مدينة المعاجز ابو قصى الناس است) و اين از اسحاق، و اين از يعوسا؛ و اين از اسرائيل، و اين از يوسف، و اين از شعيب، و اين از موسى بن عمران، و اين از هارون، و اين از يوشع بن نون، و اين از زكريا، و اين از يحيى، و اين از داود، و اين از سليمان، و اين از خضر، و اين از ذى الكفل، و اين از زكريا، و اين از ذى القرنين اسكندرى، و اين از سابور، و اين از لوى، و اين از كلاب، و اين از