قصى، و اين از عدنان، و اين از هاشم، و اين از عبد المطلب، و اين از عبد اللَّه، و اين هم جاى پاى آقاى ما محمد صلّى اللَّه عليه و اله است، و اين از امير المؤمنين، و اين از حسن، و اين از حسين، و اين از على بن الحسين، و اين از محمد بن على و اين از جعفر بن محمد، و اين از موسى بن جعفر و اين از على بن موسى، و اين از محمد بن على، و اين از على بن محمد، و اين از حسن و اين جاى پاى فرزندم مهدى است، زيرا او نيز بر آن قدم نهاده و بر آن نشسته است.

على بن عاصم گويد: به خدا سوگند من از اينكه چشمم مى‌ديد و به آن فرش نظر كردم و آن نشانه‌ها را ديدم خيال كردم در خوابم و خواب مى‌بينم. حضرت ابى محمد ٧ به من فرمود: در جاى خود باش كه تو خواب نيستى و خواب نمى‌بينى اين جاى پاها را ببين و بدان كه اينها از مهم‌ترين (امور) دين خدا است، پس هر كه در ايشان زياد كند و هر كه كم كند كافر شده، و هر كه در يكى از آنها شك كند مانند كسى است كه در خداوند شك كرده و منكر او شده است.

(مترجم گويد: اين قسمت از حديث تا به آخر خالى از اجمال و ابهام نيست و گذشته از احتمال تصحيف و تحريف كه در الفاظ آن هست از لحاظ معنى نيز ظاهر آن با دسته‌اى از روايات و آنچه‌