پس من علم نبوت را از آيندگان از فرزندانت جدا نكنم چنانچه از فرزندان پيغمبرانى كه ما بين تو و پدرت آدم بودند جدا نكردم. من عرض كردم: اى رسول خدا پس از شما چه كسى مالك اين امر (ولايت) مى‌شود؟ فرمود: پدرت على بن ابى طالب كه برادر و جانشين من است، و پس از على حسن مالك شود سپس تو و نه تن كه از صلب تو هستند مالك شويد، كه (جمعا) دوازده امام مالك شوند سپس قائم ما قيام كند كه زمين را از عدل و داد پر كند چنانچه از ظلم و جور پر شده، و سينه‌هاى گروه مؤمنين از شيعيانش را شفا دهد.[١]

دويست و سى و دوم: و در كتاب غيبت از على بن حسن سائح حديث كند كه گفت: شنيدم از حضرت عسكرى كه فرمود: پدرم از پدرش از جدش براى من حديث كرد كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله به على بن ابى طالب ٧ فرمود: اى على دوست ندارد تو را مگر مؤمنى كه ولادتش پاك (و حلال‌زاده باشد) و دشمن ندارد تو را مگر كسى كه ناپاك‌زاده باشد، ولايت تو را نپذيرد مگر مؤمن،

[١] كفاية الأثر: ١٧٧.