الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٤٨ - حرف عين
و با تو دشمنى نكند مگر كافر. پس عبد اللَّه بن مسعود برخاست و نزد حضرت رفته عرض كرد:
نشانه ناپاكزادگى و كافر را در زمان حيات شما به دشمنى على بن ابى طالب و بغض او شناختيم، پس علامت ناپاكزاده و كافر كه بعد از شما به زبان اظهار اسلام كند و باطن خود را پنهان مىدارد چيست؟ فرمود: اى پسر مسعود على بن ابى طالب پس از من امام شما است و خليفه من است بر شما، و چون بگذرد فرزندم حسن پس از او امام شما است، و چون او برود فرزندم حسين امام شما و خليفه من است بر شما، سپس نه تن از فرزندان حسين يكى پس از ديگرى امامان شمايند و خليفههاى من بر شما هستند، كه نهمى آنها قائمشان قائم امّت من است و زمين را پر از عدل و داد كند چنانچه از ظلم و ستم پر شده است، دوست ندارد ايشان را مگر كسى كه حلالزاده باشد، و دشمن ندارد آنها را مگر كسى كه ناپاكزاده باشد، ولايت ايشان را نپذيرد مگر مؤمن، و با آنها دشمنى نكند مگر كافر، و هر كس يكى از ايشان را انكار كند مرا انكار كرده، و هر كه مرا انكار كند خداى عز و جل را انكار كرده است، هر كه يكى از ايشان را قبول نكند و ردّ كند مرا ردّ كرده و هر كه مرا ردّ كند و قبول نكند، خدا را ردّ كرده است، زيرا پيروى ايشان