پيروى من و پيروى من پيروى خدا است، و نافرمانى ايشان نافرمانى من و نافرمانى من نافرمانى خدا است، اى پسر مسعود بپرهيز از اينكه در دل خودت باكى داشته باشى از آنچه حكم كردم كه به عزّت پروردگارم كافر شوى، من نه به خود بسته‌ام و نه در باره على و امامان از فرزندانش به هواى نفس سخن گويم، سپس در حالى كه دستهايش را به طرف آسمان بلند كرده بود، فرمود:

پروردگارا دوست بدار هر كه جانشينان من و امامان امّتم را بعد از من دوست دارد؛ و دشمن دار هر كه ايشان را دشمن دارد، و يارى كن هر كه ياريشان كند، و واگذار كسى كه ايشان را واگذارد، و زمين را خالى مگذار از كسى كه از ايشان كه به حجت تو قيام كند، خواه آشكار باشد يا پنهان و مستور تا حجت و برهان تو باطل نگردد، سپس فرمود: اى پسر مسعود در اينجا براى شما جمع كردم آنچه را كه اگر از آن جدا شويد هلاك گرديد، و اگر بدان چنگ زنيد نجات يابيد، و السلام على من اتبع الهدى.[١]

دويست و سى و سوم: و در كتاب غيبت از على بن عاصم از حضرت جواد از پدرش حضرت‌

[١] كمال الدين: ٢٦١.