شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ٢١٤ - ولاية الشيطان

ملاحظه مى‌كنيد كه «ولايت شيطان» نسبت به كسانى است كه ايمان به خداوند متعال ندارند و با فتنه و وسوسه لباس تقوى و طاعت و انقياد را از آنها نزع نموده و آنان را در گذاره پليدى باطن و خبث عقائد و ملكات گرفتار كرده است.

و اما مؤمنانى كه به توفيق ربانى در وقايه «لباس التقوى» قرار دارند، نه فقط وسوسه شيطان براى آنان زيانمند نيست، بلكه مساس شيطان با آنها مايه سودمندى و افزونى بصيرت آنان مى‌گردد، قال الله تعالى: «ان الذين اتقوا اذا مسهم طائف من الشيطان تذكروا فاذا هم مبصرون.»[١] آنهايى كه پرهيزكارند و در وقايه «اين حسن» الهى واقع شدند، هنگامى كه گروهى از شيطانهاى طواف كننده حول قلب با آنان مساس كرده و وسوسه بدانها القا مى‌كنند، يادآور مقام خداى تعالى مى‌گردند و ناگهان حجاب از بصيرتشان مرتفع شده، و واقع حال را چنانكه بايسته است ابصار مى‌كنند.

تو گويى، وسوسه شياطين نسبت به اهل تقوى همانند واكسن است كه به موجود زنده جهت ايجاد مصونيت در مقابل يك يا چند بيمارى تلقيح مى‌شود، و شيطانهاى طائف حول دلهاى اهل تقوى، وسوسه‌هاى خود را تلقيح مى‌كنند، ولى كيمياى روانهاى پاك و قلوب خدا، آشيانه اهل تقوى، آن وسوسه‌ها را به نور بصيرت و تذكر مقام ربوبيت و عز الوهيت مبدل مى‌سازند.

[١] - اعراف- ٢٠١.