شرح مناجات شعبانيه - محمدى گيلانى، محمد - الصفحة ١٦٢ - شناخت ذل عبوديت، سراپرده عز ربوبيت است

و آثار آن متدلى به قيوم مطلقند و همگى در موقف ميثاق مترنم به «لا حول و لا قوة الا بالله» مى‌باشند و تأويل اين آيه كريمه را عينا مشاهده مى‌كنند:

«ان الذين تدعون من دون الله لن يخلقوا ذبابا و لو اجتمعوا له و ان يسلبهم الذباب شيئا لا يستنقذوه منه ضعف الطالب و المطلوب، ما قدروا الله حق قدره ان الله لقوي عزيز[١] به آنهايى كه با ديده استقلال در تأثير مى‌نگريد، و براى رفع نيازتان، آنها را كه غير خدايند مى‌خوانيد، و نزدشان دريوزگى مى‌كنيد هرگز نمى‌توانند مگسى بيافرينند و گر چه همگى بر آفرينش آن اجتماع كنند و اگر مگس چيزى از آنها بربايد، از پس گرفتنش از آن عاجزند، زهى ناتوانى طالب و مطلوب. آنچنان كه بايد قدر خداى تعالى را نشناختند، فقط خداوند است كه توانا و عزيز مطلق و بالاستقلال است.

حديث قدسى لطيفى، امام المحدثين مولانا الكلينى قدس سره در اصول كافى از امام رضا ٧ نقل مى‌كند كه ما به نقل و ترجمه آن اكتفا مى‌كنيم و شرح آن موكول به ظرف توفيق است.

ايشان از احمد بن محمد بن ابى نصير- عليه الرحمه- روايت فرموده كه گفت امام رضا ٧ فرمودند:

قال الله: يا ابن آدم بمشيئتى كنت أنت الذي تشاء لنفسك ما تشاء و بقوتى اديت فرائضى و بنعمتى قويت على‌

[١] - حج- ٧٣.