سيماي امام علي در قرآن (ترجمه شواهد التنزيل) - حاکم حسکاني؛ مترجم يعقوب جعفري - الصفحة ٥٤ - ١٤ و از آياتى كه درباره آنان نازل شده سخن خداوند است و من الناس من يشري نفسه ابتغاء مرضات الله و الله رؤف بالعباد
صبح شد پس سر خود را باز كرد آنان گفتند: رفيق تو را مىزديم و از درد به خود نمىپيچيد و تو از درد به خود مىپيچى، اين را از تو سراغ نداشتيم.
١٣٥- عن ابن عباس قال: إن رسول اللّه ٦ و سلم لما انطلق ليلة الغار أنام عليا في مكانه و ألبسه برده فجاءت قريش تريد أن تقتل النبي فجعلوا يرمون عليا و هم يرونه النبي ٦ و سلم و قد لبس برده، و جعل علي يتضور، فنظروا فإذا هو علي فقالوا: إنك أنت تتضور و كان صاحبك لا يتضور و قد أنكرنا ذلك.
ابن عباس گفت: چون پيامبر خدا ٦ آن شب را به غار مىرفت على را در جاى خود خوابانيد و لباس خود را به او پوشانيد، قريش در حالى كه اراده قتل پيامبر را داشتند آمدند و على را مىزدند و او را مىديدند كه لباس پيامبر را پوشيده و على از درد به خود مىپيچيد، پس نگاه كردند ديدند او على است، گفتند: تو از درد به خود مىپيچيدى و رفيق تو چنين نمىكرد و اين براى ما غريب بود.
١٣٦- عن ابن عبّاس قال: شرى علي نفسه و لبس ثوب النبي ٦ و سلم ثم نام مكانه.
ابن عباس گفت: على، جان خود را در كف قرار داد و لباس پيامبر را پوشيد سپس در جاى او خوابيد.
١٣٧- عن عبد اللّه بن عباس أنه سمعه يقول: أنام رسول اللّه عليا على فراشه ليلة انطلق إلى الغار، فجاء أبو بكر يطلب رسول اللّه فأخبره علي أنه قد انطلق، فاتبعه أبو بكر و باتت قريش تنظر عليا و جعلوا يرمونه، فلما أصبحوا إذا هم بعلي فقالوا:
أين محمد؟ قال: لا علم لي به. فقالوا: قد أنكرنا تضورك كنا نرمي محمدا فلا يتضور و أنت تتضور و فيه نزلت هذه الآية: (و من الناس من يشري نفسه ابتغاء مرضاة اللّه).
ابن عباس گفت: پيامبر خدا در شبى كه به سوى غار مىرفت على را در بستر خود خوابانيد، ابو بكر آمد و سراغ پيامبر را از او گرفت على به او خبر داد كه او رفته