سيماي امام علي در قرآن (ترجمه شواهد التنزيل) - حاکم حسکاني؛ مترجم يعقوب جعفري - الصفحة ٣٣٧ - ١٧٤ و نيز در اين سوره نازل شده است و الذين جاؤ من بعدهم يقولون ربنا اغفر لنا و لإخواننا الذين سبقونا بالإيمان و لا تجعل في قلوبنا غلا للذين آمنوا ربنا إنك رؤف رحيم

جعفر نيز از آنجا عبور مى‌كرد، پيامبر گفت: اى جعفر در كنار برادرت نماز بخوان، پس پيامبر با على و جعفر نماز خواند و چون از نماز فارغ شد گفت: اى جعفر اين جبرئيل است و از سوى پروردگار جهانيان خبر مى‌دهد كه براى تو دو بال سبز با نگين‌هاى زبرجد و ياقوت قرار داده شده كه صبح و شام به هر كجا كه بخواهى پرواز كنى.

على مى‌گويد: گفتم: يا رسول اللّه اين براى جعفر است، پس براى من چيست؟

پيامبر گفت: يا على آيا نمى‌دانى كه خداوند گروهى از امت مرا آفريده كه تا روز قيامت براى تو استغفار مى‌كنند؟ على گفت: آنان چه كسانى هستند يا رسول اللّه؟

پيامبر گفت: سخن خداوند در كتابش كه بر من نازل شده: «و الذين جاؤا من بعدهم يقولون ربنا اغفرلنا و لاخواننا الذين سبقونا بالايمان» يا على آيا كسى در ايمان بر تو پيشى گرفته؟

٩٧٥- عن عكرمة عن ابن عباس قال: فرض اللّه الاستغفار لعلي في القرآن على كل مسلم قال: و هو قوله: (يقولون: ربنا اغفرلنا و لإخواننا الذين سبقونا بالإيمان) و هو السابق.

عكرمه از ابن عباس نقل مى‌كند كه گفت: خداوند در قرآن، استغفار كردن به على را به هر مسلمانى واجب كرده است و آن مضمون سخن خداوند است: «يقولون ربنا اغفر لنا و لا خواننا الذين سبقونا بالايمان» و على سابق بود.

٩٧٦- عن عبد اللّه بن عباس قال: كنت مع عليّ بن أبي طالب فمرّ بقوم يدعون فقال: أدعوا لي فإنه أمرتم بالدعاء لي، قال اللّه عزوجل: (و الذين جاؤا من بعدهم يقولون: ربنا اغفرلنا و لإخواننا الذين سبقونا بالإيمان) و أنا أول المؤمنين إيمانا.

عبد اللّه بن عباس گفت: با علىّ بن ابى طالب ٧ بودم كه بر گروهى عبور كرد كه دعا مى‌كردند، پس گفت: بر من دعا كنيد چون به شما فرمان داده شده كه بر من دعا كنيد، خداوند مى‌فرمايد: «و الذين جاؤا من بعدهم يقولون ربنا اغفرلنا و لا خواننا الذين سبقونا بالايمان» و من نخستين كس از مؤمنان هستم كه ايمان آورده‌ام.