سيماي امام علي در قرآن (ترجمه شواهد التنزيل) - حاکم حسکاني؛ مترجم يعقوب جعفري - الصفحة ٩٨ - ٣٣ و نيز در اين سوره نازل شده است إنما وليكم الله و رسوله و الذين آمنوا الذين يقيمون الصلاة و يؤتون الزكاة و هم راكعون

رأسه إلى السماء و قال: اللهم إنّ أخي موسى سألك فقال: رب اشرح لي صدري و يسّرلي أمري و احلل عقدة من لساني يفقهوا قولي و اجعل لي وزيرا من أهلي هارون أخي أشدد به أزري و أشركه في أمري فأنزلت عليه قرآنا ناطقا: (سنشدّ عضدك بأخيك) اللهمّ و أنا محمّد نبيّك و صفيّك اللهمّ فاشرح لي صدري و يسّر لي أمري و اجعل لي وزيرا من أهلي عليا أخي أشدد به أزري.

قال أبوذرّ: فو اللّه ما استتمّ رسول اللّه (٦ و سلم) الكلام حتى هبط عليه جبرئيل من عند اللّه و قال: يا محمد هنيئا لك ما وهب اللّه لك في أخيك.

قال: و ما ذاك جبرئيل؟ قال: أمر اللّه أمتّك بموالاته إلى يوم القيامة و أنزل قرآنا عليك: (إنّما وليّكم اللّه و رسوله و الذين آمنوا الّذين يقيمون الصلاة و يؤتون الزكاة و هم راكعون).

عبد اللّه بن عباس در كنار زمزم نشسته بود و مى‌گفت: پيامبر خدا چنين فرمود: در اين هنگام مردى كه عمامه بر روى انداخته بود آمد و هر وقت كه ابن عباس مى‌گفت: پيامبر خدا فرمود، او نيز مى‌گفت: پيامبر خدا فرمود. ابن عباس گفت: تو را به خدا تو كيستى؟ او عمامه از صورت خود كنار زد و گفت: مردم هر كس مرا شناخت كه شناخته و هر كس مرا نمى‌شناسد من جندب جناده بدرى، ابو ذر غفارى هستم. از پيامبر خدا با اين دو گوشم شنيدم وگرنه كر شوند. و نيز با اين دو چشمم ديدم وگرنه كور شوند كه فرمود: على رهبر نيكان و كشنده كافران است، هر كس او را يارى كند، يارى مى‌شود و هر كس او را خوار سازد خوار مى‌شود.

آگاه باشيد كه من در روزى از روزها نماز ظهر را با پيامبر خدا خواندم، سائلى در مسجد سؤال كرد و كسى به او چيزى نداد، سائل دست خود را به سوى آسمان دراز كرد و گفت: خدايا گواه باش كه در مسجد پيامبر خدا سؤال كردم و كسى چيزى به من نداد. در اين هنگام على در حال ركوع بود و به انگشت كوچك دست راست خود كه انگشترى در آن بود، اشاره كرد، پس سائل جلو آمد و انگشتر را از انگشت او در آورد و اين كار مقابل چشمان پيامبر بود و چون پيامبر از نماز فارغ شد سر خود