سيماي امام علي در قرآن (ترجمه شواهد التنزيل) - حاکم حسکاني؛ مترجم يعقوب جعفري - الصفحة ٣٦٧ - ١٨٧ و از سوره انسان(دهر) نازل شده است

أصبحنا أصبحنا مجهودين و نزلت هذه الآية: (و يطعمون الطعام على حبّه مسكينا و يتيما و اسيرا). ثم إن الحديث بطوله اختصرته في مواضع.

زيد بن ارقم مى‌گويد: پيامبر از گرسنگى به شكم خود سنگ مى‌بست، روزى روزه گرفته بود و چيزى نزد او نبود به خانه فاطمه آمد و حسن و حسين گريه مى‌كردند، پيامبر گفت: اى فاطمه به فرزندانم غذا بده. فاطمه گفت: در خانه بجز وجود با بركت پيامبر خدا چيزى نيست، پيامبر با آب دهان خود آنها را تغذيه كرد تا اينكه آنها سير شدند و خوابيدند. براى پيامبر سه قرص نان جو قرض گرفتند، پس چون وقت افطار رسيد، آنها را در مقابل او گذاشتند، سائلى آمد و گفت: از آنچه خدا به شما روزى داده به من اطعام كنيد. پيامبر گفت: يا على برخيز و به او بده.

گفت: قرصى گرفتم و به او دادم تا اينكه دومى آمد پيامبر گفت: يا على به او هم بده.

برخاستم و به او دادم، سومى آمد و گفت: برخيز يا على و به او هم بده، مى‌گويد: به او هم دادم و پيامبر و ما گرسنه خوابيديم، چون صبح كرديم در زحمت بوديم و اين آيه نازل شد: «و يطعمون الطعام على حبه مسكينا و يتيما و اسيرا» اين حديث را به طور مختصر آورديم.

حسكانى مى‌گويد: بعضى از ناصبى‌ها به اين قصه ايراد مى‌گيرند و مى‌گويند:

اهل تفسير اتفاق نظر دارند كه اين سوره (سوره هل اتى على الانسان) در مكه نازل شده و اين قصه اگر درست باشد در مدينه واقع شده است، بنابراين چگونه مى‌تواند سبب نزول اين سوره باشد، معلوم مى‌شود كه اين قصه ساختگى است.

مى‌گويم: چگونه او به خود اجازه مى‌دهد كه بگويد همه چنين گفته‌اند در حالى كه قول اكثر اين است كه اين سوره در مدينه نازل شده است (به اين شرح:) ١٠٦٢- عن ابن عبّاس أنّه قال: أوّل ما نزل بمكّة (أقرأ باسم ربك الذي خلق) و ذكر كلامه إلى قوله: هذا ما نزل بمكّة و هي خمسة و ثمانين سورة.

و أوّل ما نزل بالمدينة البقرة، و آل عمران، و الأنفال، و الأحزاب، و الممتحنة،