سيماي امام علي در قرآن (ترجمه شواهد التنزيل) - حاکم حسکاني؛ مترجم يعقوب جعفري - الصفحة ١٩٣ - ٩١ و نيز در سوره مريم نازل شده است و جعلنا لهم لسان صدق عليا

نشده است.

٩١ و نيز در سوره مريم نازل شده است: وَ جَعَلْنا لَهُمْ لِسانَ صِدْقٍ عَلِيًّا

و براى آنان نام نيك و مقام بلندى داديم.

(سوره مريم آيه ٥٠) ٤٨٨- عن عليّ بن ابى طالب قال: قال رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم: ليلة عرج بي إلى السماء حملني جبرئيل على جناحه الأيمن فقيل لي: من استخلفته على أهل الأرض؟ فقلت خير أهلها لها أهلا: عليّ بن ابى طالب أخي و حبيبي و صهري يعني ابن عمي. فقيل لي: يا محمّد أتحبّه؟ فقلت: نعم يا رب العالمين. فقال لي أحبّه و مر أمّتك بحبّه، فإنّي أنا العليّ الأعلى اشتققت له من اسمائي اسما فسميته عليّا، فهبط جبرئيل فقال: إن اللّه يقرأ عليك السلام و يقول لك: إقرأ. قلت: و ما أقرأ؟ قال:

(و وهبنا لهم من رحمتنا، و جعلنا لهم لسان صدق عليا).

علىّ بن ابى طالب ٧ گفت: پيامبر فرمود: آن شب كه مرا به معراج بردند، جبرئيل مرا با بال راست خود حمل كرد به من گفته شد كه چه كسى را جانشين خود براى اهل زمين قرار دادى؟ گفتم: بهترين اهل آن على بن ابى طالب ٧ برادرم و دوستم و دامادم و پسر عمويم را. گفته شد: اى محمد آيا او را دوست دارى؟ گفتم:

آرى اى پروردگار جهانيان. به من گفته شد: او را دوست بدار و امت خود را به دوست داشتن او امر كن، همانا من على اعلى هستم و نام او را از نام‌هاى خود مشتق كردم و او را على ناميدم، پس جبرئيل فرود آمد و گفت: خداوند بر تو سلام مى‌رساند و به تو مى‌گويد: بخوان. گفتم: چه بخوانم؟ گفت: «و وهبنا لهم من رحمتنا و جعلنا لهم لسان صدق عليا».