سيماي امام علي در قرآن (ترجمه شواهد التنزيل) - حاکم حسکاني؛ مترجم يعقوب جعفري - الصفحة ١١٣ - ٤٠ و از سوره اعراف در اين باره نازل شده است و على الأعراف رجال يعرفون كلا بسيماهم

(سوره انعام آيه ٨٣) ٢٥٥- عن ابن عبّاس في قول اللّه تعالى: (الذين آمنوا) يعني صدّقوا بالتوحيد هو عليّ بن ابى طالب (و لم يلبسوا) يعني لم يخلطوا، نظيرها: (لم تلسبسون الحق بالباطل) يعني لم يخلطون. و لم يخلطوا إيمانهم (بظلم) يعنى الشرك، قال ابن عبّاس: و اللّه ما آمن أحد إلّا بعد شرك ما خلا عليّا فإنّه آمن باللّه من غير أن يشرك به طرفة عين (أولئك لهم الأمن) من النار و العذاب (و هم مهتدون) يعني مرشدون إلى الجنّة يوم القيامة بغير حساب، فكان عليّ أوّل من آمن به و هو من أبناء سبع سنين.

ابن عباس گفت: «الذين آمنوا» يعنى توحيد را تصديق كردند و او علىّ بن ابى طالب ٧ است «و لم يلبسوا» يعنى خلط نمى‌كنند مانند آيه: «لم تلبسون الحق بالباطل چرا حق را به باطل خلط مى‌كنيد» يعنى آنان خلط نكردند ايمان خود رابه ظلم و منظور از آن شرك است. ابن عباس گفت: به خدا سوگند هيچ كس ايمان نياورد مگر اينكه قبلا دچار شرك بود جز علىّ بن ابى طالب ٧ كه ايمان آورد در حالى كه به اندازه چشم به هم زدن هم شرك نورزيد «اولئك لهم الامن» امنيت از آتش و عذاب «و هم مهتدون» يعنى در روز قيامت بدون حساب به بهشت راه مى‌يابند. على نخستين كسى بود كه به او ايمان آورد در حالى كه او هفت ساله بود.

٤٠ و از سوره اعراف در اين باره نازل شده است: وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ‌

و در اعراف مردانى هستند كه همه را با چهره‌هايشان مى‌شناسند.

(سوره اعراف آيه ٤٦) ٢٥٦- عن الأصبغ بن نباتة قال: كنت جالسا عند علي فأتاه عبد اللّه بن الكواء