خلافت اولويّت دارند چون از قريش هستند و پيامبر هم از قريش است»، در اين صورت هر كس به پيامبر صلى اللَّه عليه و آله نزديك‌تر است به خلافت سزاوارتر است‌[١] و به حق من ظلم كرده‌اند، و اگر به باطل استدلال كرده‌اند پس به انصار ظلم كرده‌اند. خداوند بين ما و آنان كه در حقّمان به ما ظلم كردند و مردم را بر ما مسلّط نمودند حكم فرمايد.

كوتاهى امّت در لعنت گمراه‌كنندگان‌

تعجب است كه چقدر محبّت اين دو و محبّت كسانى كه امّت را از راه خدا بازداشته و از دينشان برگردانده‌اند در قلوب اين امت رسوخ كرده است! بخدا قسم اگر اين امّت تا روز قيامت بر روى پا بر خاك بايستند و خاكستر بر سر بريزند و به درگاه الهى زارى كنند و تا روز قيامت نفرين كنند كسانى را كه با جرمى كه به امّت نمودند آنان را گمراه كردند و از راه خدا باز داشتند و به سوى آتش كشانيدند و در معرض نارضايتى پروردگارشان قرار دادند و ايشان را مستحقّ عذاب خدا كردند، باز هم در لعنت خود مقصّرند[٢].

اين بدان جهت است كه شخص محقّ صادق و عالم به خدا و رسولش مى‌ترسد كه چيزى از بدعتها و سنتها و كارهاى خلاف آنان را تغيير دهد و عامّه مردم به آن عادت كرده‌اند، و اگر چنين كارى انجام دهد با او دشمنى مى‌كنند و مخالفت مى‌نمايند و از او بيزارى مى‌جويند و او را خوار مى‌كنند و از حقّى كه با اوست متفرّق مى‌شوند. و اگر به بدعتهاى آنان عمل كند و به آنها اقرار نمايد و آنها را نيك جلوه دهد و به آن عقيده‌مند شود او را دوست مى‌دارند و شرافت و فضيلت مى‌دهند.

مانع امير المؤمنين عليه السّلام از افشاى حقايق‌

بخدا قسم اگر در اين لشكرم حقى را كه خداوند بر پيامبرش نازل كرده با صداى‌

[١] يعنى اگر ابو بكر و عمر بخاطر قريشى بودن و قريش بعنوان سزاوارتر بودن و نزديك‌تر بودن به پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به خلافت سزاوارترند پس على عليه السّلام كه از همه به آن حضرت سزاوارتر و نزديك‌تر است به خلافت هم سزاوارتر است.

[٢]« ب» و« د»: باز هم نسبت به آنان گناهكارند. يعنى از جهت اينكه كوتاهى كرده‌اند.