من و سه نفر قبل از من و همه كسانى از اين امت كه ولايت او را قبول كرده‌اند هلاك‌شده‌ايم. بلكه امت محمّد و اصحاب محمّد از مهاجرين و انصار- بجز شما اهل بيت و دوستان و يارانتان‌[١]- هلاك شده‌اند! عبد اللَّه بن جعفر مى‌گويد: گفتم: بخدا قسم، آنچه گفتم حق است‌[٢] و آن را از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله شنيده‌ام.

تأييد اين مطالب از زبان صحابه‌

معاويه گفت: اى حسن و اى حسين و اى ابن عباس، پسر جعفر چه مى‌گويد؟! ابن عباس گفت: اگر به آنچه گفت ايمان ندارى سراغ كسانى كه نام برد بفرست و از آنان در اين باره سؤال كن.

معاويه سراغ عمر بن ابى سلمة و اسامة بن زيد فرستاد، و از آن دو در اين باره سؤال كرد. آن دو شهادت دادند كه آنچه عبد اللَّه بن جعفر مى‌گويد از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله شنيده‌اند همان طور كه او شنيده است‌[٣].

اين جريان در مدينه در سال اوّلى كه همه مردم معاويه را بعنوان رئيس حكومت قبول كردند واقع شد. سليم مى‌گويد:[٤] از عبد اللَّه بن جعفر شنيدم كه اين حديث را در زمان عمر بن خطاب نقل مى‌كرد.

[١]« ج»: غير شما اهل بيت و شيعيانتان.

[٢]« ج»: عبد اللَّه بن جعفر گفت: آنچه گفتم به حق گفتم.

[٣]« ج»: معاويه به امام حسن و امام حسين عليهما السّلام و ابن عباس گفت: در باره آنچه عبد اللَّه بن جعفر مى‌گويد چه مى‌گوئيد؟ گفتند: او حق مى‌گويد. ما آن را از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله شنيده‌ايم همان طور كه او شنيده است. او سراغ آنان كه نام برد يعنى عمر بن ابى سلمه و اسامة بن زيد فرستاد، و آنان هم مثل سخن او را گفتند.

در كتاب عيون و خصال عبارت چنين است: عبد اللَّه بن جعفر گفت: من امام حسن و امام حسين عليهما السّلام و ابن عباس و عمر بن ابى سلمة و اسامة بن زيد را شاهد گرفتم، آنان هم برايم نزد معاويه شهادت دادند.

[٤] در كتاب اعلام الورى و عيون عبارت چنين است: سليم بن قيس هلالى مى‌گويد: از سلمان و ابو ذر و مقداد و اسامة بن زيد اين مطالب را شنيده بودم و آنان برايم گفته بودند كه از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله شنيده‌اند.