أسرار آل محمد عليهم السلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ٤٤٢ - دو آيه از قرآن در باره معاويه
كرده كه بدان كافر نيستند.
قرآن حجّت بر مردم
اى معاويه، قرآن حقّ و نور و هدايت و رحمت و شفا براى مؤمنين است[١]، و آنان كه ايمان نمىآورند در گوششان سنگينى است و قرآن براى آنان كورى دل است.
اى معاويه، خداوند جلّ جلاله، هيچ صنفى از اصناف ضلالت و دعوتكنندگان به آتش را رها نكرده مگر آنكه در قرآن سخن آنان را رد كرده و بر آنان احتجاج كرده و از تابع شدن آنان نهى فرموده است. در باره آنان قرآنى قاطع و ناطق فرستاده كه عدهاى آن را مىدانند و عدهاى به آن جاهلند.
من از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله شنيدم كه مىفرمود: هيچ آيهاى از قرآن نيست مگر آنكه ظاهرى و باطنى دارد و هيچ حرفى از آن نيست مگر آنكه تأويلى دارد و تأويل آن را جز خداوند و آنان كه در علم راسخ و عميقند نمىداند، راسخان در علم، ما آل محمّد هستيم و خداوند به ساير امّت دستور داده كه بگويند: به آن ايمان آورديم و همه از طرف پروردگار ما است و جز صاحبان عقل متذكّر نمىشوند، و خداوند دستور داده كه در مقابل ما تسليم باشند و علم آن را به ما واگذار كنند[٢]. خداوند مىفرمايد: وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ[٣] «اگر آن را به پيامبر و اولو الامر خود ارجاع دهند آنان كه استنباط مىكنند آن را مىفهمند»، و هم اينان هستند كه در آن باره مورد سؤال قرار مىگيرند و آن را طلب مىنمايند.
دو آيه از قرآن در باره معاويه
بجان خودم قسم، اگر مردم هنگامى كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله از دنيا رفت، در مقابل ما تسليم
[١]« ج»: قرآن مايه حفظ و نور و هدايت و رحمت و شفاء براى كسانى است كه ايمان آوردند.
[٢]« ب» و« د»: صاحبان عقلى كه علم آن را به ما ارجاع مىكنند.
[٣] سوره نساء: آيه ٨٣.