چهار نفر- كه منظور حضرت من و ابو ذر و زبير و مقداد بود-، من از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله شنيدم كه مى‌فرمود: صندوقى از آتش وجود دارد كه در آن دوازده نفرند، شش نفر از اولين و شش نفر از آخرين‌[١]. (آن صندوق) در چاهى در قعر جهنّم در صندوق قفل‌شده ديگرى است. بر در آن چاه صخره‌اى است كه هر گاه خداوند بخواهد جهنّم را شعله‌ور نمايد آن صخره را از در آن چاه بر مى‌دارد و جهنّم از شعله و حرارت آن چاه شعله‌ور مى‌شود.

على عليه السّلام فرمود: شما شاهد بوديد كه از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله در باره آنان و «اوّلين» سؤال كردم، فرمود: امّا «اوّلين» عبارتند از: فرزند آدم كه برادرش (هابيل) را كشت، و فرعون فرعونها، و آن كسى كه با ابراهيم عليه السّلام در باره خداوند به منازعه پرداخت‌[٢] و دو نفر از بنى اسرائيل كه كتابشان را تحريف كردند و سنّتشان را تغيير دادند، يكى از آنان كسى بود كه يهوديان را يهودى نمود و ديگرى نصارى را نصرانى كرد. و ابليس ششم آنان است‌[٣]. و امّا «آخرين» عبارتند از دجال‌[٤] و اين پنج نفر اصحاب صحيفه و نوشته و جبت و طاغوتى كه بر سر آن باهم عهد بسته‌اند و بر عداوت با تو- اى برادرم- هم پيمان شده‌اند، و بعد از من بر عليه تو متحد مى‌شوند. اين و اين، كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله آنان را براى ما نام برد و بر شمرد.

سلمان مى‌گويد: ما گفتيم: راست گفتى، ما شهادت مى‌دهيم كه اين مطلب را از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله شنيديم.

عثمان لعنت‌شده پيامبر صلى اللَّه عليه و آله‌

عثمان گفت: اى ابا الحسن، آيا نزد تو و اين اصحابت در باره من حديثى نيست؟

على عليه السّلام فرمود: بلى، از پيامبر شنيدم كه دو بار تو را لعنت كرد و بعد از آنكه ترا لعنت نمود برايت استغفار نكرد.

[١] منظور از اوّلين و آخرين، امتهاى اوّل روزگار و امتهاى آخر روزگارند.

[٢] منظور« نمرود» است كه در نسخه« د» چنين آمده:« و نمرود صاحب عقابها و فرعون صاحب ميخها».

[٣] در بعضى نسخه‌ها بجاى« ابليس»، پى‌كننده شتر صالح عليه السّلام و قاتل حضرت يحيى عليه السّلام ذكر شده است.

[٤]« د»: دجال اعور، يعنى يك چشم كور.