أسرار آل محمد عليهم السلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ٤٦٢ - كلام امام حسين عليه السلام در باره جنايات معاويه
هيچ ولىّ خدا باقى نماند مگر آنكه بر خون خود مىترسيد و يا كشته شده بود يا آواره و فرارى بود. و هيچ دشمن خدايى نماند مگر آنكه سخن خود را مىگفت و بدعت و ضلالت خود را كتمان نمىكرد.
٥ مناشدات و احتجاجات امام حسين عليه السّلام در مكّه
حجّ امام حسين عليه السّلام با شيعيان و اهل بيت عليهم السّلام
يك سال[١] قبل از مرگ معاويه، امام حسين عليه السّلام بهمراه عبد اللَّه بن عباس و عبد اللَّه بن جعفر به حجّ رفتند. حضرت مردان و زنان بنى هاشم و دوستان و شيعيانشان را كه به حجّ آمده بودند و نيز گروهى از انصار را كه حضرت و اهل بيتش آنان را مىشناختند جمع كردند. سپس افرادى را فرستادند و فرمودند: احدى از اصحاب پيامبر صلى اللَّه عليه و آله كه معروف به صلاح و عبادت هستند و امسال به حج آمدهاند را ترك نكنيد و آنها را نزد من جمع نمائيد»[٢].
اجتماع هزار نفر در مجلس مناشده امام حسين عليه السّلام
در منى بيش از هفتصد نفر[٣] نزد آن حضرت در خيمهاش جمع شدند كه اكثر آنان از تابعين بودند، و حدود دويست نفر از اصحاب پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و ديگران بودند.
كلام امام حسين عليه السّلام در باره جنايات معاويه
امام حسين عليه السّلام در مقابل آنان براى خطابه ايستاد و خدا را حمد و ثنا گفت و سپس فرمود:
[١]« الف»: دو سال.
[٢]« ب»: سپس احدى از اصحاب رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و از تابعين كه در شهرها معروف به صلاح و عبادت بودند ترك نكرد مگر آنكه آنان را جمع نمود.« ج»: سپس كسى را فرستاد و فرمود: احدى از اصحاب پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و نيز از تابعين از فرزندان انصار كه معروفند را فراموش مكن».
[٣] در كتاب احتجاج: هزار نفر.