پيامبر صلى اللَّه عليه و آله هم به من خبر داده است كه شهادت پشت سر من است و محاسن من بزودى از خون سرم خضاب خواهد شد، بلكه قاتل من شقى‌ترين مردم از اوّلين و آخرين است. مردى است «احيمر»[١] كه او در خباثت برابر است با كشنده ناقه صالح و قابيل قاتل برادرش هابيل و بزرگ فرعونها و آن كسى كه با ابراهيم در باره خداوند مخاصمه كرد و دو نفر از بنى اسرائيل كه كتابشان را تحريف كردند و سنتشان را تغيير دادند. سپس فرمود: و دو نفر از امّتم‌[٢].

شناخت و معرفى ابو بكر و عمر در شدّت عذاب و لعن‌

سپس امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: بر عهده آن دو نفر است گناهان امّت محمّد صلى اللَّه عليه و آله. هر خونى كه تا روز قيامت ريخته شود و هر مالى كه به حرام خورده شود و هر زنى كه به حرام تصرف شود و هر حكمى كه در آن ظالمانه قضاوت شود بر عهده آن دو نفر است، بدون آنكه از گناه كسانى كه آن را انجام داده‌اند چيزى كم شود.

عمار عرض كرد: يا امير المؤمنين، آن دو نفر را بر ايمان نام ببر تا آنها را لعنت كنيم.

حضرت فرمود: اى عمار، آيا تو پيامبر صلى اللَّه عليه و آله را دوست نمى‌دارى و از دشمنش بيزارى نمى‌جوئى؟ عرض كرد: بلى. فرمود: مرا دوست نمى‌دارى و از دشمنم بيزارى نمى‌جوئى؟ عرض كرد: بلى. فرمود: اى عمار، همين برايت كافى است. تو از آن دو نفر برائت جسته‌اى و آنان را لعن كرده‌اى اگر چه ايشان را به نامشان نشناسى!

[١]« احيمر» لقب قدّار بن سالف كشنده ناقه صالح است كه در اينجا كنايه از ابن ملجم آمده است. در حديث آمده كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: شقى‌ترين مردم كه دو نفرند را به شما معرفى كنم؟ گفتيم: بلى يا رسول اللَّه فرمود:« احيمر» قوم ثمود كه شتر را كشت، و آن كسى كه ترا اى على بر اينجا مى‌زند- و حضرت دست مبارك بر سرشان گذاشتند- تا آنكه از اثر آن اينها تر شود- و حضرت محاسن خود را گرفتند-. به بحار: ج ٣٢ ص ٣١٢ ح ٢٧٦ و الغدير: ج ٦ ص ٣٣٤ مراجعه شود.

[٢] منظور ابو بكر و عمر است چنان كه از عبارات بعد معلوم مى‌شود.