بلّغت رسالته‌[١] پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و اله مأموريت بس عظيمى را عهده‌دار شدند تا با اجراى آن، تمام اميد طاغوت محوران به غروب آفتاب هدايت و برچيده شدن بساط حاكميت مشروع الهى، بعد از رحلت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و اله به يأس مبدّل شود:

اليوم يئس الّذين كفروا من دينكم فلا تخشوهم و اخشون اليوم أكملت لكم دينكم و أتممت عليكم نعمتى و رضيت لكم الإسلام دينا.[٢] بدين ترتيب امير مؤمنان على عليه السّلام از سوى خداوند و با معرّفى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله به سمت ولايت و رهبرى امّت منصوب گرديدند.

شواهد و قرائن زيادى، دالّ بر اين‌كه هم نزول اين دو آيه راجع به امر مهم ولايت و رهبرى است و هم مراد رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله از خطاب‌ «من كنت مولاه فهذا عليّ مولاه» به جمعيت بالغ بر صد هزار نفرى مسلمين در صحراى سوزان غدير، جز بيان مقام اولويّت به تصرف امام على عليه السّلام در امور مسلمين و تثبيت شأن ولايت عامّه، براى آن وجود مقدس نمى‌باشد.[٣] علاوه بر جريان مسلّم غدير، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله براى تثبيت هرچه بيشتر جاى‌گاه ولايى مولا على عليه السّلام و اعلام مقام زعامت ايشان، تلاش‌هاى مستمرى در موقعيت‌هاى‌

[١] -« اى پيامبر! آن‌چه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، كاملا[ به مردم برسان‌] و اگر نكنى، رسالت او راانجام نداده‌اى». مائده آيه ٦٧.

[٢] -« امروز كافران از[ زوال‌] آيين شما مأيوس شدند؛ بنابراين، از آن‌ها نترسيد و از[ مخالفت‌] من بترسيد! امروز، دين‌شما را كامل كردم؛ و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان آيين‌[ جاودان‌] شما پذيرفتم». همان، آيه ٣.

[٣] -« مجموعه شواهد و قرائن درباره دلالت حديث غدير بر ولايت عامه مولى على عليه السّلام و نزول دو آيه، ٦٧ و ٣ سوره‌مائده در مورد ابلاغ پيام ولايت.» ر. ك: علامه امينى، الغدير، ج ١، ص ٦٥١؛ محمد رى شهرى، موسوعة الامام‌على بن ابيطالب عليه السّلام، ج ٢، ص ٧٠- ٨٥؛ ابو طالب تجليل، براهين اصول المعارف الإلهية و العقائد الحقة للإمامية، ص ٢٩٠- ٣٠٠.